Hoe de drie zones warm-koud-schokkamer te gebruiken om de batterijcapaciteit te testen

De warme en koude schokkamer met drie dozen wordt gebruikt om de batterijcapaciteit te testen. Het simuleert voornamelijk verschillende temperatuuromgevingen en observeert de capaciteitsverandering van de batterij na het ervaren van warme en koude schokken. De specifieke stappen zijn als volgt:

Voorbereiding vóór het testen

Batterijselectie en voorbehandeling: Selecteer batterijen van dezelfde batch, model, specificatie en vergelijkbare vermogensstatus als testmonsters om ervoor te zorgen dat er geen duidelijke schade is aan het uiterlijk van de batterij. Voer vóór het testen standaardlaadhandelingen uit volgens de batterijhandleiding om de batterij volledig op te laden.

Inspectie en instelling van apparatuur: Controleer of de koel-, verwarmings- en regelsystemen van de warme en koude schokkamer met drie boxen normaal werken. Stel de parameters in, zoals hoge temperatuur, lage temperatuur en het aantal cycli en conversietijd van temperatuurschokken die nodig zijn voor de test. Over het algemeen kan de hoge temperatuur worden ingesteld op 50-60 ℃, de lage temperatuur op -20--30 ℃, de conversietijd is gewoonlijk 3-5 minuten afhankelijk van de prestaties van de apparatuur, en het aantal cycli kan worden ingesteld op 5-10 keer.

Sluit de testapparatuur aan: Sluit de volledig opgeladen batterij correct aan op de uiterst nauwkeurige batterijcapaciteitstester om een ​​stabiele verbinding te garanderen en om te voorkomen dat de testresultaten door slecht contact worden beïnvloed.

Initiële capaciteitstest: Gebruik bij kamertemperatuur (meestal rond de 25°C) een batterijcapaciteitstester om een ​​initiële capaciteitstest op de batterij uit te voeren en noteer de waarde van de batterijcapaciteit op dit moment als benchmarkgegevens voor latere vergelijking.

Warme en koude schoktest

Schok bij hoge temperatuur: plaats de batterij in de hogetemperatuurkast van de driedelige warme en koude schokkast, sluit de deur van de kast, start de apparatuur om de temperatuur in de kast te verhogen tot de ingestelde hoge temperatuurwaarde en houd deze gedurende een bepaalde tijd, meestal 2-4 uur, zodat de batterij volledig kan worden gestabiliseerd in de omgeving met hoge temperaturen.

Temperatuurconversie: Nadat de houdtijd bij hoge temperatuur is bereikt, brengt u de batterij snel over naar de lagetemperatuurbox (via het automatische schakelapparaat van de apparatuur of handmatige snelle overdracht), waarbij u ervoor zorgt dat deze binnen de gespecificeerde conversietijd wordt voltooid, zodat de batterij wordt blootgesteld aan koude schokken. De temperatuur in de lagetemperatuurbox moet op de ingestelde lage temperatuurwaarde worden gehouden, en ook gedurende 2-4 uur.

Cyclische schok: Voltooi volgens de bovenstaande stappen het ingestelde aantal hoge en lage temperatuurcycli om de batterij meerdere warme en koude schokken te laten ervaren.

Hertest van capaciteit en gegevensregistratie: Wacht na het voltooien van alle warme en koude schokcycli gedurende 1-2 uur tot de batterij zich bij kamertemperatuur heeft hersteld om de temperatuur consistent te maken met de kamertemperatuur. Gebruik de batterijcapaciteitstester om de batterij opnieuw te testen en noteer op dit moment de waarde van de batterijcapaciteit. Vergelijk de initiële capaciteit en de capaciteit na de warme en koude schok, en bereken de capaciteitsveranderingssnelheid. Capaciteitsveranderingspercentage = (initiële capaciteit - capaciteit na schok) / initiële capaciteit × 100%.

Gegevensanalyse en rapportage: Organiseer en analyseer de testgegevens om de capaciteitsstabiliteit van de batterij onder warme en koude schokomstandigheden te evalueren. Schrijf een gedetailleerd testrapport op basis van de testresultaten, inclusief het testdoel, de testmethode, testgegevens, analyseconclusies, enz., om een ​​basis te bieden voor de evaluatie en verbetering van de batterijprestaties.

Volg tijdens het gehele testproces strikt de operationele procedures om de nauwkeurigheid en veiligheid van de test te garanderen. Tegelijkertijd kunnen herhaalde tests de betrouwbaarheid van de gegevens verbeteren.